Friday, January 29, 2016

Man met de hamer

Bij ShoqBody zijn Jelle en ik ‘s middags aan het trainen. Na afloop vertel ik onze trainer Virgil dat ik gisterenavond, bij de zeer geslaagde nieuwjaarsborrel van de VAZO en Promotion Partners, twee heerlijke cocktails heb gedronken. Virgil vertelt dat die inderdaad lekker zijn maar ook zo gevaarlijk, voordat je het weet komt de man met de hamer. Jelle: “Wie is dat?” Virgil: “Ken je de man met de hamer niet? Komt nog wel als je in dienst zit.” Grinnik, zijn vader kennende gaat hij die hamer nog weleens tegenkomen. C’est Moi: “Zoek maar op met Google.” Jelle: “Is het een terrorist?” Virgil en ik schieten in de lach. C’est Moi: “Zo kan je het inderdaad noemen. Hij pleegt een aanslag op je tempel.”

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Ouders klinken als…

Tijdens het ontbijt deze ochtend, kijk ik naar Jelle die met oordoppen in meezingt met een rap nummer van ‘Boëf’, gewoon boef. C’est Moi: “Is hij een beetje goed?” Jelle haalt de koptelefoon eruit en draait de iPad zodat ik de bijhorende videoclip ook kan horen en zien. Een broekie van een rapper met zijn vriendjes die heel stoer staan te doen bij Creative Community Heesterveld. C’est Moi: “En die wonen hier bij ons in de Bijlmer?” Jelle: “Nee, in Alkmaar.” C’est Moi: “En dan komen ze bij ons stoer doen voor de clip?” Jelle: “Iedereen komt naar de Bijlmer.” Denk ik ‘wankers’ en luister ik naar de teksten en zijn flow. En bestudeer hoe de vriendjes onzeker in de camera kijken. En wil nog van alles zeggen over de afwezigheid van enige vaardigheid van de boef… Maar dan kijk ik Jelle enigszins verschrikt aan en concludeer ‘Mijn hemel! Ik klink net als mijn ouders toen ik Jelle’s leeftijd had?!’. Ik laat Jelle genieten en die is ondertussen al verder gesurft naar 101Barz. Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Friday, January 22, 2016

Liefde is… krabben

Liefde is… ‘s Ochtends de autoraampjes voor mijn vrouw krabben en de auto opwarmen terwijl zij in de warme woonkamer wacht. En mijn zoon aan de eettafel van de iPad opkijkt en zich even afvraagt ‘Maar Chichi gaat toch met de auto weg en papa blijft toch thuis?’. En ik stilletjes van het geheel geniet en denk ‘kijk, Jelle, zo doet een heer dat voor een dame’.  Koffie?

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Saturday, January 16, 2016

French Toast met de Franse slag

Ik kijk op van mijn pannetje met melk dat ik aan het opwarmen ben. Naast me komt Jelle staan. Hij zet een koekenpan op het fornuis. Demonstratief gooit hij er een snee brood in. Spuit wat bak olie erin. Pakt een ei, breekt de schaal en doet het ei op het broodje. Jelle kijkt van ‘Zo!’. En zo staan we even te kijken naar wat hij aan het doen is. C’est Moi: “Je gaat een French Toast maken?” Jelle: “Ja.”… Ik kijk naar zijn pit. “Oh, ik moet het vuur nog aanzetten”, merkt Jelle op. C’est Moi: “Zou je niet eerst even Googlen hoe je het moet maken?” Jelle: “Nee! De Fransen hadden ook geen Google. Ik ga het gewoon proberen.” C’est Moi: “Weet je hoe de Fransen blauwe schimmelkaas hebben ontdekt?” Jelle: “Papa, hou op!” Terwijl ik aan tafel mijn bordje Brinta opeet, is Jelle maar begonnen aan een nieuwe poging. Ditmaal wordt het een omelet. Het doet me denken aan een uitspraak van mijn moeder, als we het hebben over vroeger toen we klein waren en zij ons opvoedde. Dan zegt ze, met nog steeds, een verwonderde glimlach: “Ik probeerde en het gong.”


Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden

Tuesday, January 12, 2016

Valentijnsdag

Achter de slotgracht voor onze voordeur wacht ik de komst van Chichi af. Jelle zag haar aankomen rijden door het keukenraam terwijl hij aan het koken was, dus ik ging de voordeur open doen. Omdat ik na tien minuten nog sta te wachten, Chichi kon geen parkeerplek vinden, komt Jelle polshoogte nemen. En vraagt: “Papa, ga jij Valentijnsdag vieren?” C’est Moi: “Nee, dat is als je stil verliefd op iemand bent die dat nog niet van jou weet. Ik heb nu een vrouw waar ik wel verliefd op ben maar niet zo stil.” Uiteindelijk komt Chichi thuis. Later aan tafel tijdens het avondeten vraagt Jelle aan Chichi: “Ga jij wat doen met Valentijnsdag?” Chichi: “Het is elke dag Valentijnsdag.” Jelle: “Oh.” En C’est Moi denkt ‘oe, das een mooie’, daarmee vergeleken valt mijn antwoord in de eerder genoemde slotgracht.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Een moment van herkenning bij BMW

Een simpel portret-fotoklusje wat meer sjouw werk om handen had dan ik in mijn eentje makkelijk kon doen bij BMW iov de Vazo. Toevallig was mijn zoontje van 13, Jelle, vrij van school. Dus alles op de fiets laden en op naar BMW! Jelle hielp goed en keek zijn ogen uit in de showroom. Daar staan inderdaad heel wat mooie auto’s. Jelle: “Later als ik groot ben, ik achter het stuur, mijn vrouw daar, kinderen achterin. Op naar opa en oma.” C’est Moi: “Klinkt goed.”

Na de klus staan we de spullen weer op onze fietsen te laden als Jelle iets herinnerdt terwijl hij naar het indrukwekkende gebouw van BMW en Mini tuurt. Jelle: “Oh! Het is dit gebouw wat we als puzzel in elkaar hebben gezet!” Vorig jaar had ik op de VAZO borrel ism BMW-Mini een 3d puzzel van de nieuwe hoofdvestiging aan de A10 gekregen. Die hadden we samen met veel plezier in elkaar gezet. En ook vandaag, ervaar ik het als een rijkdom om samen met mijn zoontje een klus te klaren. Hij leert en ziet veel. Glundert bij alle mooie auto’s.

Gewoon een dag met de dagelijkse en professionele uitdagingen waarin het mogen en het eens samen kunnen doen met mijn kind mij simpelweg gelukkig maakt. Of dat nou ook bedacht was als onderdeel van een ‘BMW-Experience’ dat weet ik niet, ik weet wel dat ik er blij van ben. Al pratend, zingend en slingerend (het weegt wel wat al die apparatuur) fietsten we terug naar huis/kantoor.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden. 

Sunday, January 10, 2016

Memo gemist

Aan tafel tijdens de zondagsbrunch zegt Chichi: "Wij vrouwen zijn niet ingewikkeld om te begrijpen." Jelle en C'est Moi vallen en stil kijken haar verwonderd aan. Vervolgens kijken we elkaar aan en vragen ons af 'wie heeft hier welke memo gemist?'. Zwijgzaam en deze levensvraag overpeinzend zetten we de brunch voort.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.

Tuesday, January 5, 2016

Knallende hoofdpijn

Chichi: “Gisteren dacht ik nog, ‘gelukkig heb ik geen hoofdpijn’ maar vandaag heb ik me toch een knallende hoofdpijn.” Mijn meisje is goed verkouden en ik probeer haar zo goed als ik kan te verzorgen met thee en wijze raad. C’est Moi: “Dat doe je dan ook helemaal verkeerd.” Chichi: “Hoezo?” C’est Moi: “Je moet gisteren denken ‘gelukkig heb ik geen knallende rekening met een miljoen euro erop’. Dan had je vandaag een miljoen euro.” Ze schiet even in de lach. Chichi: “Au.” En geef ik een kusje op haar voorhoofd. Mijn arme meisje toch.

Auke VanderHoek

©2016 Auke VanderHoek, alle rechten voorbehouden.